De limitatieve lijsten van tests in de logopedie

Wie terugbetaling van logopedie aanvraagt voor bijvoorbeeld een taalstoornis of dyslexie, moet met tests aantonen dat het kind aan de criteria van de nomenclatuur voldoet. Het RIZIV legt vast welke tests daarvoor tellen: dat is de limitatieve lijst. Een test die er niet op staat, mag je gerust afnemen, maar hij telt niet voor de aanvraag.

Elke test op de lijst heeft een fiche met de volledige naam, de auteurs, het jaar van publicatie, de doelgroep, de normering en de criteriumwaarde. Wordt een test geschrapt, dan geldt een uitdoofperiode van minstens een jaar, en staat dat bovenaan de fiche. Nieuwe tests met Vlaamse normen krijgen de voorkeur.

Er is een lijst per stoornis, plus de toepassingsregels die zeggen welke tests je mag combineren. Welke versie je gebruikt, hangt af van de datum waarop je het bilan afneemt, niet van de datum van de aanvraag.

Een groen label betekent dat die ene test kan volstaan om de aanvraag in te dienen, op voorwaarde dat de criteriumwaarde onderaan de fiche gehaald wordt. Een oranje label betekent dat de test alleen nooit volstaat: je neemt hem altijd af samen met een andere test, en de fiche zegt met welke.

Het label zegt niets over de kwaliteit van de test, en verandert niets aan de criteria van de nomenclatuur. Elke test op de lijst voldoet aan de standaarden van de Wetenschappelijke Raad van de beroepsvereniging.

Voor dyslexie en dysorthografie moet het percentiel van de score in aanmerking 16 of lager zijn. Bij een oranje test moet ook op de andere afgenomen test minstens één score een percentiel van 16 of lager halen. Elke test moet volledig afgenomen worden.

Ook voor dyscalculie ligt de criteriumwaarde op een percentiel van 16 of lager. Bij de groene testbatterijen moeten twee afzonderlijke subtests het criterium halen; haalt er maar één het, dan neem je er een andere test van de lijst bij. Sinds 1 september 2026 staan de DCT en de FTR op de lijst.

Voor taal en dysfasie zijn er drie tests met een groen label. De andere tests vullen aan en tellen alleen samen met een CELF of de Schlichtingtests. De toepassingsregels bevatten daarnaast een schema met per taalaspect (fonologie, lexicon, semantiek, morfologie, syntaxis en pragmatiek) welke subtests de receptieve en de expressieve kant meten.

Voor stotteren volstaat de TvS-NL alleen. Vanaf 10 jaar tellen de TvS-L en de SSI-4 alleen samen met een vragenlijst over de beleving: de CAT-D, de S-schaal, de BAB-vragenlijsten of de OASES-A. Die vragenlijsten tellen op hun beurt alleen samen met de TvS-L of de SSI-4.

Sinds september 2026 staan er twee nieuwe versies van de BAB op de lijst: een voor kinderen en jongeren van 6 tot 16 jaar, en een voor volwassenen. De oude BAB is uit productie en mag nog afgenomen worden tot en met 31 december 2026.

Voor stemstoornissen volstaat geen enkele test alleen. Je combineert altijd drie dingen: een akoestische meting (de f0, de DSI of de AVQI), de GRBAS-schalen, en de VHI of, bij kinderen, de P-VHI.

Waar de nomenclatuur een intelligentiemeting vraagt, geldt sinds 1 mei 2026 een eigen lijst, gebaseerd op de classificatie van de Testcommissie van de Belgische Federatie van Psychologen. Hij kent twee groepen: tests die geschikt zijn, en tests die alleen geschikt zijn als je motiveert waarom je geen test uit de eerste groep kon gebruiken, bijvoorbeeld door ernstige communicatieve problemen.

Belangrijk: de test moet op papier afgenomen worden. Resultaten van een digitale afname worden niet aanvaard.

De meeste weigeringen hebben niets met het kind te maken, maar met hoe de test gebruikt werd. Een korte controle vóór je de aanvraag indient, voorkomt ze.