Terugbetaling van logopedie, stap voor stap

De volgorde ligt vast in artikel 36 van de nomenclatuur en het compendium van het RIZIV dringt erop aan dat ze strikt gerespecteerd wordt: eerst het voorschrift voor het bilan, dan het bilan, dan het voorschrift voor de behandeling, en pas dan de behandeling. Een bilan dat vóór het voorschrift ervan gebeurde, wordt niet terugbetaald.

De belangrijkste termijn is die van de aanvraag. Artikel 36 zegt dat ze onverwijld bij de adviserend arts moet toekomen, en dat de tegemoetkoming geweigerd wordt voor elk bilan en elke behandelingszitting die meer dan 60 kalenderdagen vóór de ontvangst van de aanvraag plaatsvond. Een aanvraag die drie maanden in een map blijft liggen, kost dus zittingen.

Als ontvangstdatum geldt volgens het compendium de datum van het laatst ontvangen stuk: het aanvraagformulier en het voorschrift samen. Wie het formulier verstuurt maar het voorschrift van de behandelende arts nog mist, heeft de klok dus nog niet stilgezet.

Daarnaast is er de termijn van het bilan zelf: het aanvangsbilan wordt alleen terugbetaald als de behandeling binnen 60 kalenderdagen volgt. Bilans die vlak voor de zomervakantie gebeuren met een start in september, lopen daar geregeld tegenaan. De behandelingszittingen zelf blijven in dat geval wel terugbetaalbaar; alleen het bilan valt weg.

Het akkoord geldt voor hoogstens twee jaar, met een maximum aantal individuele zittingen van ten minste 30 minuten dat per categorie in artikel 36 staat. Een zitting van 60 minuten telt daarin als twee, individuele ouderbegeleiding ook als twee en ouderbegeleiding in groep als één. Ook de bilanzittingen gaan af van dat maximum.

Bij de meeste stoornissen loopt het krediet van de aanvang door over de verlengingen: wat niet gebruikt is, blijft beschikbaar. Bij een paar categorieën begint een verlenging met een nieuw aantal. Dit zijn de maxima uit de versie van artikel 36 die sinds 1 september 2026 geldt.

Na de periode van twee jaar kan de behandeling verlengd worden. De ouders vragen een nieuw voorschrift aan een arts, en de logopedist voegt dat bij een kennisgeving van verlenging (bijlage 99) die naar het ziekenfonds gaat. Er is geen nieuw akkoord nodig: de tegemoetkoming is verschuldigd zodra de adviserend arts een geldige kennisgeving heeft. Bij dysfasie moet ook het voorschrift voor de verlenging van een neuropediater komen.

Dezelfde grens van 60 kalenderdagen geldt hier: voor zittingen die meer dan 60 dagen vóór de ontvangst van de kennisgeving plaatsvonden, wordt de tegemoetkoming geweigerd. Een verlenging die je pas indient wanneer de vorige periode al weken voorbij is, kost dus ook zittingen.

Sinds 1 september 2026 kan ook schisis (b) 4°) via een kennisgeving van verlenging lopen, met een aangepaste versie van bijlage 99. Het RIZIV aanvaardt de oude versies van bijlage 98a en 99 nog tot en met 30 oktober 2026.

Het compendium van het RIZIV maakt een onderscheid. Hebben twee stoornissen één oorzaak, bijvoorbeeld afasie en dysfagie na een beroerte, dan dien je één aanvraag in op basis van de meest uitgesproken stoornis, en wordt het kind globaal behandeld. Hebben ze twee onafhankelijke oorzaken, zoals een leerstoornis en een orthodontisch probleem, dan zijn het twee aanvragen die ook administratief apart lopen, eventueel bij twee logopedisten.

In beide gevallen wordt per dag maar één behandelingszitting terugbetaald. Twee logopedisten die hetzelfde kind op dezelfde dag zien, moeten dat dus onderling afstemmen.

Zonder akkoord betaalt de verplichte verzekering geen tegemoetkoming voor het bilan en de zittingen. Het RIZIV-deel valt dan weg en de ouders betalen het volledige honorarium zelf. Een getuigschrift voor verstrekte hulp zonder akkoord levert geen terugbetaling op.

Dat betekent niet dat er niets terugkomt. Veel ziekenfondsen betalen uit hun aanvullende verzekering een bedrag per zitting terug, juist voor wie geen akkoord heeft van de adviserend arts, met een eigen formulier en eigen voorwaarden. Leg het de ouders uit vóór de eerste zitting die buiten het akkoord valt, niet achteraf op de factuur.